Home is where the arts is (Hans Kemna, foto Danielle van Ark)

Deneuve produceert het nulnummer van het Arts Holland Magazine, de zelfstandige uitgave naast het digitale platform van Arts Holland. Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Utrecht werken samen in dit initiatief op het gebied van internationale cultuurmarketing. Het magazine bevat tekst- en beeldbijdragen over de nieuwste ontwikkelingen in de beeldende kunst, architectuur, design, mode, fotografie, theater, dans, film en muziek.

Het overkoepelende initiatief Arts Holland maakt het Nederlandse cultuuraanbod voor de internationale bezoeker toegankelijk en omvat een strategisch plan, een internationale cultuurmarketingstrategie en voorstellen om de internationale culturele positie van Nederland duurzaam te versterken. De ontwikkeling en uitvoering van Arts Holland is ondergebracht bij het Nederlands Uitburo, dat het gehele cultuuraanbod in de NUB-database heeft samengebracht, in  samenwerking met het Nederlands Bureau voor Toerisme en Congressen (NBTC). Het magazine wordt geproduceerd met SICA Stichting Internationale Culturele Activiteiten.

Het nulnummer van het magazine wordt uitgebracht en internationaal gedistribueerd in juni 2012.

Inhoud

best in show
Combined with a slight touch of romance, seduction and storytelling, conceptualization defines Dutch fashion at the moment. Being raised in a playground of examination, Dutch designers stride to the horizon, ready to disperse their stratified products to the widest of audiences.

behind the scenes
Arts Holland Magazine visits five music venues in the four largest cities to find out just who runs the show backstage. From the director, who coordinates the whole operation to the technician who makes sure all microphones are working – these are the people who make the magic happen.

toneelgroep Amsterdam (portrait of the theatre group)
This is the story of how over the past decade Artistic Director Ivo van Hove developed TA from an appreciated national avant-garde group into an internationally renowned theatre company, and how he did so by building on the accomplishments of the flourishing small theatres in Holland.

edible cities
In the past decade Holland has rather surprisingly become a platform for innovative food projects, commonly initiated by young artists, designers and architects.

take me home
Your chances of purchasing an original Rembrandt or Rietveld are pretty slim. Luckily, there are plenty of affordable and transportable Dutch Design items to take home. Arts Holland Magazine invited Florianne Eshuis to share a selection of her favourite pieces.

an architecture of consequence
Arts Holland Magazine selected five Rotterdam-based bureaus that are designing a sustainable architectonic future.

a short story by Tommie Wieringa

home is where the art is
A portrait of five equally passionate Dutch art collectors. Danielle van Ark took on the challenging task of capturing the heart of each collection in a series of portraits. Instead of portraits of collectors simply adorned by beautiful pieces of art in the background, these portraits are of the collections themselves; the house in which they are held is merely décor.

play the game (discover the dutch)
Discover Dutch culture icons (and snacks) in this game made by Sue Doeksen and Raw Color.

darlings on the go
Comparing cultural exports and regular exports has its limitations, but it does show how the culture and commerce of a small country find their way in the world.

Best in show (Mattijs van Bergen, foto Hermanna Prinsen)

In de beeldende kunst lijkt de scheidslijn tussen erkende kwaliteitskunst en amateurwerk nog altijd scherp aanwezig te zijn. Maar in deelgebieden als urban arts, fotografie, sociale en nieuwe media vervaagt juist dit onderscheid. In Zonder titelwordt de veranderende relatie tussen de amateur en de professional aan een nader onderzoek onderworpen. Wat is vandaag de dag een amateur? Wat is een professional? Hoe beïnvloeden zij elkaar? Waar is de overgang van amateur naar professional merkbaar? Is het vasthouden aan dergelijke ‘titels’ nog relevant? Kan de betrokkenheid van amateurs het maatschappelijk draagvlak voor kunst vergroten en ook een andere, eigen kwaliteit tot stand brengen? Medewerkers van culturele instellingen, beleidsmakers, opinieleiders en kunstenaars geven in Zonder titel hun reactie op deze en andere vragen. Met deze publicatie willen het Fonds voor Cultuurparticipatie en het Mondriaan Fonds het debat op gang brengen over het beeldend vermogen en de samenhang van de Nederlandse kunsten. Zonder titel bevat bijdragen van Lex ter Braak, Sacha Bronwasser, Edo Dijksterhuis, Nina Folkersma, Erik Kessels, Dingeman Kuilman, Jorinde Seijdel, Angelique Spaninks, Aynouk Tan, Camiel van Winkel en anderen.

Zonder titel is het vijfde boek in een reeks. Eerder zijn verschenen All That Dutch, over internationaal cultuurbeleid, Second Opinion, over beeldende kunstsubsidie, Voor de eeuwigheid?, over collectiebeleid en Splitsen of knopen?, over volkscultuur.

De publicatie bevat beelden uit When Faith Moves Mountains van Francis Alÿs, in samenwerking met Cuauhtémoc Medina en Rafael Ortega. Video (36 minuten) en fotodocumentatie van een interventie, ’making of’ video (15 minuten). Met dank aan David Zwirner, New York.

Inhoudsopgave

[01] Zonder titel
Steven van Teeseling schetst de verschuivende verhouding tussen professionals en amateurs, die ook effect kan hebben op het functioneren van het Fonds voor Cultuurparticipatie en het Mondriaan Fonds.

[02] Over schermen met papiertjes
Joost Heijthuijsen vraagt zich af of het onderscheid professional-amateur in de beeldende kunst nog wel iets uitmaakt. Weinig: het is een overblijfsel van de industriële samenleving. In onze eenentwintigste-eeuwse netwerksamenleving, en daarop aansluitende beeldende kunst, communiceert iedereen met elkaar, zonder formele titel of hiërarchie, en kiest men gezamenlijk voor de beste oplossing.

[03] Een legioen van makers en dromers in de werkelijkheid
Lex ter Braak ziet in het potentieel van de amateur, die in de beeldende kunst lang ongezien is gebleven, voldoende reden om dat te benutten: om samen met de andere kunsten de kwaliteit van het leven te vergroten, de betekenis van de kunsten te verruimen en het draagvlak voor de kunsten te verzekeren.

[04] De volgende geweldige kunstenaar
Jorinde Seijdel stelt vast dat het Amerikaanse reality-programma Work of Art: The Next Great Artist een afspiegeling is van de postfordistische cultuur, waarin de hedendaagse publieke amateur gedijt, en tegelijkertijd uitdrukking geeft aan oude clichés over de amateur en de professional in de beeldende kunst.

[05] Tekenen engageert
Nina Folkersma ziet in het hedendaagse veranderende kunstenlandschap, waarin men steeds meer begint te beseffen dat de relatie met het publiek anders en vooral actiever moet worden ingevuld, een schone toekomst weggelegd voor tekenen. Tekenen is uitermate geschikt om bezoekers te engageren, het spreekt zowel de amateur als de professional aan.

[06] Luchtweerstand om sierlijk te vliegen
Thije Adams constateert dat amateurs geen toegang krijgen tot de professionele beeldende kunst. Zij schieten ambachtelijk tekort, en als technisch kunnen niet belangrijk is geldt er wel weer een ander criterium waaraan zij niet voldoen. Zonder amateurs is de beeldende kunst wel kwetsbaar: zij houden de levenslijn met de samenleving in stand.  07 Paul Depondt voert een dubbelgesprek met Dieter Roelstraete en Defne Ayas.

[07] Het spectrum van de kunst oprekken
David Bade en Mattijn Franssen spreken met Paul Depondt. Zij rekken het spectrum van wat kunst is zover op, dat het onderscheid professional-amateur verdwijnt. Bade schept kunst en zet anderen: ‘participanten’, ertoe aan kunst te scheppen; Franssen wil kunnen maken wat hij wil, in alle vrijheid, onafhankelijk van de markt, zonder eerst in een opleiding een stijl aan te leren.

[08] Platforms voor creatie en distributie
Maaike Lauwaert laat vertegenwoordigers van drie platforms voor creatie en distributie aan het woord over grensvervaging tussen amateur en professional en het katalyserende effect dat internet daarop kan hebben. Een participatieve many-to-many-cultuur wordt gedomineerd door inhoud, los van de vraag wie in welke context die inhoud heeft gemaakt.

[09] ‘Professional niet geselecteerd! Amateur wel!’
Willem Elias analyseert wat het betekent als in de beeldende kunst geen sluitend onderscheid wordt gemaakt tussen amateurs en professionals. Dan bestaat er alleen een functioneel verschil: een amateur kan een professional worden, en omgekeerd. En wat het betekent als dit onderscheid wel wordt gemaakt: dan vertegenwoordigen kunstenaar en amateur twee verschillende houdingen tot kunst: specialist of speler.

[10] Omnivoor in de buitenwijken van de beeldende kunst
Angelique Spaninks vraagt zich af hoe en waarmee je een brug slaat tussen amateur en professional. Met oude en vooral nieuwe media en allerlei digitale verworvenheden brengt MU kunst, kunstenaars (profs en amateurs) en publiek liefst zo dicht mogelijk bij elkaar. Ze hoopt dat deze presentatie-instelling daarmee zelf een brug kan zijn.

[11] De radicale democratisering van het oordeel en de dood van het professionalisme
Edo Dijksterhuis beschrijft hoe ‘professioneel’ en ‘amateur’ in de beeldende kunst veranderen door toedoen van een beperkt aantal spelers, vooral toonaangevende privéverzamelaars en antiautoritaire kunstconsumenten. Maar de kunstpraktijk laat zich niet vangen: het onderscheid tussen professionals en amateurs zal er steeds minder toe doen, er zullen andere dichotomieën ontstaan, met nieuwe spelers.

[12] Professioneel falen
Camiel van Winkel maakt kanttekeningen bij het professionaliseringsdictaat dat hij overal, ook bij de amateur, waarneemt: je zal nooit volledig geprofessionaliseerd zijn. In de algemene competentiecrisis van tegenwoordig kan een modelrol worden vervuld door een professional die zijn vakmanschap niet vooropstelt maar zich steeds opnieuw onderwerpt aan kritisch zelfonderzoek: de hedendaagse beeldend kunstenaar.

[13] Iedereen een criticus? Het belang van een professionele kunstkritiek
Thijs Lijster ziet voor de kunstcriticus die aan autoriteit heeft ingeboet in een tijd waarin mensen menen zelf wel te kunnen bepalen wat mooi of goed is en er geen vaste regels of beoordelingscriteria van kunst meer zijn, een rol weggelegd als een verhalenverteller, die uitnodigt opnieuw te kijken, anders te kijken.

[14] De ene kip is de andere niet
Sacha Bronwasser gelooft ondanks de opkomst van de amateur sterk in het onderscheid tussen professionals en amateurs. Professionals bedenken en maken hun werken met toewijding, maar zijn ook strategisch bezig. Er is dus verregaande betrokkenheid en tegelijkertijd afstand: een balanceeract die geen twijfel of hang naar veiligheid en garanties toestaat.

[15] Het tijdperk van de hoogopgeleide autodidact
Anne Jaap de Rapper denkt dat het kunstenaarschap een conditie is: het komt of het komt niet, en niet een beroep dat kan worden aangeleerd. Voor een studierichting autonome beeldende kunst die deze belofte nu wel doet is daarom geen plaats in het hoger beroepsonderwijs. Ontwikkeling van een alternatieve vorm van kunstonderwijs is wenselijk.

[16] Jammer voor filosofie van de amateur
Dieter Roelstraete en Defne Ayas onderkennen het belang van internet voor de amateur. Ayas neemt waar dat een werk veel sneller wordt bevestigd op internet dan in de kunst, en dat is wellicht bevrijdend. Roelstraete wijst er tegelijk op dat de kunstwereld zich niet veel van het internet aantrekt.

[17] De regels kunnen breken
Erik Kessels getuigt van zijn bewondering voor amateurs. Uit de naïviteit van amateurs en de fouten die ze maken haalt hij inspiratie. Een amateur zou niet de prestatiedruk voelen die een professional vaak heeft en dus ongegeneerd regels kunnen negeren. Van dit ongedwongen gevoel kan een professional vaak nog iets leren.

[18] Moe kan geen pa zijn
Alex de Vries betoogt dat het onderscheid tussen kunstenaar en amateur onmiskenbaar is, maar kans loopt te verdwijnen: het nastreven van het kunstenaarschap wordt vooral ontmoedigd en tegelijkertijd worden zoveel mogelijk amateurs gestimuleerd zo professioneel mogelijk kunst te bedrijven, in plaats van zich uit liefhebberij praktisch met kunst en cultuur bezig te houden.

[19] De essentie van communicatie. Over de promotie van kunst in de nieuwe wereld
Aynouk Tan ontdekt de flexibele kunstenaar 2.0, die de essentie van zijn kunst overal kan toepassen, massa en elite even belangrijk vindt, geen onderscheid maakt tussen professioneel en amateur, en communiceren als een integrerend bestanddeel van zijn werk beschouwt. Hij bewijst dat marketing niet ten koste van de inhoud hoeft te gaan.

[20] Fotograferen in het Pantheon. Over massa-amateurisering, creatie en selectie
Dingeman Kuilman pleit voor onderzoek naar de creatieve beleving van keuzeprocessen in relatie tot de automatisering van creatief-ambachtelijke processen. Uit dat onderzoek zou kunnen volgen dat we amateurs gaan zien als individuen die hun creativiteit beleven door persoonlijke keuzes te maken uit technologische opties.

[21] We love kwaliteit
Jan Jaap Knol betoogt dat het onderscheid professional-amateur een denkkader van voor het internet representeert, maar in een institutionele context nog bijna onverminderd voortbestaat. Waar de afstand tussen publiek en een door professionals gedomineerd subsidiedomein te groot is, helpt meer begrip en belangstelling van professionals voor amateurs de kloof te overbruggen.

Waterschei © Kristof Vrancken

Titel van Manifesta 9 is The Deep of the Modern, een dialoog tussen hedendaagse beeldende kunst, kunsthistorische werken en erfgoed. Manifesta 9 kiest voor een kleine groep hedendaagse kunstenaars die de ruimte krijgt om een project te ontwikkelen in nauwe samenspraak met de curatoren. Voor het eerst zal Manifesta plaatsvinden op één tentoonstellingslocatie. 

The Deep of the Modern bestaat uit drie delen: Poetics of Restructuring is het deel met bijdragen van 37 hedendaagse kunstenaars. De werken gaan vooral over de globale ‘economische herstructurering’ door wereldwijde productiesystemen. De werken spelen rechtstreeks in op de bestaande infrastructuur en de industriële ruïnes van de tentoonstellingsruimte. The Age of Coal toont een selectie historische kunstwerken, van begin van de 19de eeuw tot begin 21ste eeuw, die rechtstreeks verbonden zijn met het industriële tijdperk. Dit deel bevat 80 werken met steenkool als onderwerp en toont hoe steenkool de artistieke productie heeft beïnvloed en bepaald. 17 Tons. Naast de delen met hedendaagse en historische kunst, presenteert Manifesta 9 een nieuw tentoonstellingsonderdeel waarin het culturele erfgoed wordt verkend: de culturele productie die voortkomt uit herinneringen van mensen die betrokken waren bij de steenkoolindustrie. Dit erfgoed is afkomstig uit de Limburgse Kempen en mijnstreken uit de rest van Europa.

De publicatie bij Manifesta 9 heeft de vorm van de encyclopedie die als naslagwerk kan worden gebruikt dat tevens het verslag bevat van de onderzoeksresultaten van de biënnale.

Het huidige nummer van Manifesta Journal, #13 – Fungus in the Contemporary, werd ontwikkeld en samengesteld door het curatorenteam van Manifesta 9, Cuauhtémoc Medina, Katerina Gregos en Dawn Ades. Beschikbaar online.

Waterschei © Kristof Vrancken

Naast internationale PR bereidt Deneuve presentaties voor op verschillende internationale kunstbeurzen, zoals Art Rotterdam, ARCOmadrid, The Armory Show (New York), Art Brussels, Art Cologne en in culturele instellingen in ondermeer Amsterdam, Parijs en Rome, waarmee Manifesta 9 zich internationaal op de kaart zet.

Manifesta is de nomadische Europese biënnale voor hedendaagse kunst en gaat op zoek naar dynamische Europese steden en plaatsen en legt de focus zo vaak op minder bekende regio’s. Het zijn telkens plekken die dankzij hun situering, hun geschiedenis en hun socio-economische context interessante thema’s aanreiken voor hedendaagse beeldende kunstenaars. Samen met andere evenementen als de Venetië Biënnale, documenta in Kassel, is Manifesta een van de toonaangevende kunstevenementen in Europa. Na eerdere edities in Rotterdam (1996), Luxemburg (1998), Ljubljana (2000), Frankfurt (2002), San Sebastian (2004), Nicosia (2006 – geannuleerd), Trentino – Zuid-Tirol (2008) en Murcia (2010), vindt Manifesta in 2012 plaats in Genk, Limburg, België.

Manifesta 9_Contemporary Artist List-18-4-12

Eerste fase
Vooruitlopend op de realisatie van de ambitieuze toekomstplannen hebben we voor het museum een tijdelijke ingreep gedaan in het entreegebied. Met een ruimtelijk ontwerp onthalen we de bezoeker en nemen we die mee naar de eerste museale ruimte. Met een ontworpen tapijt, zitelementen (Oeri van Woezik) en vijf videopresentaties geven we de bezoeker een introductie op het museum. Wat is het Bijbels Museum? De bijbel als inspiratiebron voor kunst. De bijbel in de stad. Geloof in natuur en Religies zijn de vijf onderwerpen die aan bod komen. De video’s zijn zowel educatief als artistiek, van concreet tot abstract, en van informatief tot sfeervol.

Het museum
Archeologische vondsten, voorwerpen uit het oude Egypte, eeuwenoude modellen van de tempel van Salomo en Herodes, religieuze voorwerpen uit de joodse en christelijke traditie en zelfs geuren laten de bezoeker van het Bijbels Museum kennis maken met verhalen uit de bijbel. Te zien is het beroemde 19de-eeuwse tabernakelmodel, een prachtige reconstructie van het draagbare heiligdom dat de Israëlieten in de woestijn onder leiding van Mozes bouwden. Rond de maquette van de Tempelberg wordt duidelijk welke betekenis deze plek in Jeruzalem heeft voor joden, christenen en moslims. Kleitabletten, stukjes papyrus en archeologische voorwerpen vertellen de fascinerende ontstaansgeschiedenis van de bijbel, maar ook de eeuwenlange invloed van de bijbel op de Nederlandse samenleving is verbeeld. Het Bijbels Museum is gehuisvest in twee monumentale panden aan de Herengracht in Amsterdam. In 1662 bouwde de bekende architect Philips Vingboons de huizen in opdracht van de Amsterdamse koopman Jacob Cromhout. In deze bijzondere, sfeervolle behuizing wordt de unieke collectie getoond van een van de oudste musea van Nederland.

Omslag Nils Norman - Eetbaar Park (ontwerp: Meeusontwerpt)

Deneuve verzorgde de productie en zat in de redactie van de publicatie over het project Eetbaar Park. Een kunstwerk dat groeit en bloeit en heerlijke groente en fruit oplevert, dát is wat de Engelse kunstenaar Nils Norman (1966, woont en werkt in Londen) heeft bedacht voor verschillende Haagse locaties. Hij realiseerde in 2010 samen met vrijwilligers onder de titel Eetbaar Park een speciale moestuin op basis van permacultuur met een duurzaam paviljoen op basis van strobaalbouw. Het project zal naar verwachting nog tot 2015 doorlopen. Permacultuur is een ontwerpfilosofie, die de vormgeving en de inrichting van huis en tuin –maar ook van producten en de maatschappij- baseert op de wetmatigheden van de natuur. Normans interesse in permacultuur komt voort uit zijn fascinatie voor het oude idee van een Utopia, als een hoopvolle plek, een paradijs. In het boek Eetbaar Park legt Norman uit hoe hij te werk gaat, wat zijn inspiratiebronnen zijn en in welke artistieke en maatschappijkritische context zijn werk geplaatst kan worden. De andere auteurs gaan in op de achtergronden en toepassingsmogelijkheden van permacultuur en op de betekenis van dit type kunstprojecten in de openbare ruimte vanuit kunsthistorisch en maatschappelijk perspectief. Het boek bevat een overvloed aan beeldmateriaal en een doe-het-zelf-deel waarin allerlei vormen van permacultuur op eigen balkon of in eigen tuin toegepast kunnen worden.

Nils Norman is een Engelse kunstenaar, die de dynamiek en het gebruik van de stad kritisch onderzoekt. Zijn werk bestaat uit een inventieve mengeling van (gemeenschaps)kunst, activisme en ecologie. Norman is o.a. bekend van zijn boek over speeltuinen: An Architecture of Play: A Survey of London’s Adventure Playgrounds. Tentoonstellingen o.a.: Beyond Green (Michigan, 2009), Ruins, Monuments and Follies (Portsmouth, 2008), Global Cities (Tate Modern, 2007), Utopia Station (München, 2004).

Eetbaar Park is een activiteit en publicatie in het kader van Foodprint. Voedsel voor de stad, een initiatief van Stroom Den Haag, dat je visie op voedsel verruimt.

Redactie
Taco de Neef, Nils Norman, Peter de Rooden, Astrid Vorstermans

Auteurs
Nina Folkersma, Agnieszka Gratza, Janna & Hilde Meeus i.s.m. with Menno Swaak, Taco de Neef, Nils Norman, Peter de Rooden, Fransje de Waard

Ontwerp en beeldredactie
Meeusontwerpt, Hilde & Janna Meeus

Illustraties DIY
Walter Warton

Productie
Taco de Neef, Deneuve Cultural Projects; Valiz

Tekstcorrectie en vertaling
Jane Bemont, Leo Reijnen

Uitgever
Valiz, Astrid Vorstermans i.s.m. Stroom Den Haag

Op 5 april 2012 organiseerde Stroom het voedseltribunaal over duurzame voedselproductie. De avond werd geopend met de presentatie van de publicatie Food for the City en ‘ons’ boek Eetbaar Park.

Overhandiging eerste exemplaar Eetbaar Park door Arno van Roosmalen (Stroom) aan Iris Vendel (Youth Food Movement)

Etalage Athenaeum gewijd aan publicatie Eetbaar Park

General Idea, Nazi Milk (1979)

Waarom kunstwerken uit FRAC Nord-Pas de Calais? Jack Lang, Minister van Cultuur onder President Mitterand, was ervan overtuigd dat kunst geen dure hobby was, maar noodzakelijk voor de sociale en economische ontwikkeling van de Franse regio’s. In 1982 werden Fonds Régional d’Art Contemporain (FRAC) opgericht in 22 Franse departementen met als doel het opbouwen van een collectie van internationale hedendaagse kunst voor de regio en deze zoveel mogelijk te presenteren. De collectie van FRAC Nord-Pas de Calais is één van de voornaamste van Frankrijk en bestaat uit ongeveer 1.500 werken, waarvan er honderden in Maastricht zullen worden getoond. De collectie bevat werken uit stromingen als Arte Povera, Minimal Art, Conceptual Art, New Realism, Pop Art en Fluxus. In Out of Storage worden ook werken getoond die in langdurig bruikleen zijn van de H+F Collection. Speerpunt van het verzamelbeleid van de huidige directeur Hilde Teerlinck is maatschappelijk geëngageerde kunst, die aanzet tot nadenken en een kritische houding ontwikkelt. In afwachting van een nieuw onderkomen in Duinkerken in 2012 organiseert FRAC Nord-Pas de Calais tijdelijke exposities, leent kunstwerken uit en participeert in diverse projecten, zoals Out of Storage.

Out of Storage was een samenwerkingsverband van Marres, FRAC Nord-Pas de Calais, H+F Collection, Belvédère Ontwikkelingsmaatschappij Maastricht en de Gemeente Maastricht en werd financieel ondersteund door Maastricht Via2018, VSBfonds, SNS REAAL Fonds, Prins Bernhard Cultuurfonds, Stichting Elisabeth Strouven, Institut Français des Pays-Bas en Provincie Limburg.

Out of Storage leverde met een stevig internationaal kunstprogramma een bijdrage  aan de ambitie van Maastricht Culturele Hoofdstad van Europa 2018 te worden.

Deneuve werkte in Out of Storage samen met Guus Beumer, initiatiefnemer van Out of Storage en directeur van Marres, Centrum voor Contemporaine Cultuur in Maastricht, Hilde Teerlinck, curator van Out of Storage en directeur van FRAC Nord-Pas de Calais, Olga Godschalk, hoofdproducent/projectleider Out of Storage en Floor Krooi, co-producent Out of Storage. Maureen Mooren en Corine Datema maakten het grafisch ontwerp van het project, EventArchitectuur (Herman Verkerk & Paul Kuipers) het ruimtelijk ontwerp van de tentoonstelling.

Van 15 tot en met 19 februari 2012 was Nederland gastland op de internationale kunstbeurs ARCOmadrid 2012. FOCUS: The Netherlands was de grootste presentatie van hedendaagse beeldende kunst uit Nederland in Spanje. Met FOCUS: The Netherlands liet ARCOmadrid de diversiteit van de hedendaagse beeldende kunst in Nederland zien. In samenwerking met het Mondriaan Fonds en de Nederlandse ambassade in Madrid was een uitgebreid programma samengesteld bestaande uit galeriepresentaties, tentoonstellingen, debatten en andere activiteiten met kunst uit Nederland.

Persbericht ARCOmadrid

Curator Xander Karskens, conservator hedendaagse kunst van De Hallen Haarlem, presenteerde als onderdeel van het algemene beursprogramma 14 Nederlandse galeries. Dit waren: Annet Gelink Gallery, Galerie Diana Stigter, Ellen de Bruijne Projects, Galerie Fons Welters, Grimm Gallery, Galerie Juliètte Jongma, Galerie Martin van Zomeren, Motive Gallery, ZINGERpresents, Galerie West, Jeanine Hofland Contemporary Art, tegenboschvanvreden, Galerie Paul Andriesse en Wilfried Lentz. Daarnaast was een projectstand gewijd aan de geschiedenis van één van de meest legendarische Nederlandse galeries, Art & Project.

ARCOmadrid

Naast de deelname van deze Nederlandse galeries was er een ruimte op de beurs voor presentaties van Nederlandse musea en presentatie-instellingen. Dit ‘Nederlands Paviljoen’ met de titel The Dutch Assembly, werd samengesteld door curatorenduo Latitudes (Mariana Cánepa Luna & Max Andrews) uit Barcelona, met ondersteuning van Xander Karskens, en was vooral discursief van karakter. The Dutch Assembly vond plaats in een speciaal door de Rotterdamse kunstenaar Jasper Niens ontworpen Nederlands Paviljoen met een doorlopend programma van debatten, performances en presentaties door Nederlandse musea en presentatie-instellingen.

Daarnaast waren in de belangrijkste musea en instituten voor hedendaagse kunst in Madrid tentoonstellingen en presentaties van Nederlandse kunstenaars te zien zoals Aernout Mik in Centro de Arte Dos de Mayo, Navid Nuur in Matadero, René Daniels in Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofia, en een groepstentoonstelling met twee generaties Nederlandse conceptuele kunst in La Casa Encendida. Ook vonden er in deze instituten eenmalige activiteiten plaats rond het werk van Nederlandse kunstenaars, zoals een nieuwe performancelezing van Falke Pisano bij Reina Sofia, en een screening van Gabriel Lester en Nathaniel Mellors bij Cineteca/Matadero.

In het avondprogramma van de beurs, afterARCO, verzorgden Nederlandse acts als Knalpot en Machinefabriek live optredens. Viral Radio maakte bovendien vanuit de radiostudio van La Casa Encendida een radio-uitzending waarin muziek en kunst centraal stonden. Ook in AfterARCO screenings van Nederlandse mediakunstenaars in de openbare ruimte, met werken van Jan Dibbets, Guido van der Werve, Yael Bartana, Jeroen Kooijmans en Lernert & Sander op Plaza Callao.

Tenslotte publiceerde kunsttijdschrift Kunstbeeld ter gelegenheid van ARCOmadrid een speciaal themanummer gewijd aan FOCUS: The Netherlands en maakte Metropolis M een live muurkrant (met webeditie) die in het Nederlandse Paviljoen te zien was.

ARCOmadrid gaf als reden voor deze speciale aandacht, ‘de uitstekende culturele infrastructuur in Nederland, haar dynamiek en artistieke diversiteit’. Met  FOCUS: The Netherlands gaf de beurs beter inzicht in de stand van zaken van een van de meest dynamische beeldende kunstmarkten in Europa, met haar verzamelaars, curatoren en critici. Ook wilde ARCOmadrid met  FOCUS: The Netherlands de samenwerking met Nederlandse galeries intensiveren. De 14 galeries werden als geïntegreerd onderdeel van het algemene programma van de beurs gepresenteerd, om zo de uitwisseling en contacten met de professionele bezoekers van de beurs te bevorderen.

Deneuve werkte in dit project samen met ARCO IFEMA, de Nederlandse Ambassade in Madrid en het Mondriaan Fonds. ARCOmadrid vond plaats in Feria de Madrid, van 15 t/m 19 februari 2012. 15-16 februari: professionele preview, 17-19 februari open voor publiek.